Geluksburg - Het lijkt erop alsof de tijd stilstaat in Geluksburg, een klein pietlullig dorpje in de Drakensbergen. Slechts enkele mensen begeven zich op de straat en heel wat huizen en twee benzinestations zijn verlaten.Toch heeft dit dorpje iets, het straalt charme en rust uit.

Niemand zal je alvast iets verwijten als je het dorpje niet kent. Het ligt dan ook iets wat "off the beaten track" in agrarisch gebied aan de voet van de Drakensberg, zowat halverwege tussen Bergville en Harrismith. Sterker nog, wie er niet moet zijn komt er eigenlijk ook helemaal niet. Het zal dan ook geen wonder heten dat dit misschien ook de reden is waarom het dorpje charme uitstraald.

Geluksburg werd in 1908 opgericht, maar voor het nog kon worden uitgeroepen als dorp kwam de Eerste Wereldoorlog en de inwoners verlieten hun huizen. Het idee van een dorp kwam terug ter sprake in de jaren 1930, maar ook de Tweede Wereldoorlog bracht met zich mee dat het ontwikkeling in de weg stond. Het project kwam pas echt van de grond in de jaren 1980 en Geluksburg werd een uniek dorp in het centrum van het prachtige Midden-en Noord-Drakensberg gebied.

Geluksburg ligt dicht bij de beroemde "Lost Valley" van de Drakensbergen die haar eigen plaats in de folklore van de Drakensbergen heeft. Hier leefde een zogenaamde "witte stam", geïsoleerd van de rest van de beschaving tot net na het begin van de eeuw. Dit doet je meteen terugdenken aan Die Hel in de West Kaap waar er eveneens gedurende jaren geisoleerd geleefd werd. Geluksburg is centraal gelegen voor uitstapjes naar de historische Boerenoorlog slagvelden van Ladysmith, Spioenkop en Colenso. In Spioenkop Natuurreservaat kan u zelfs neushoorns, giraffen, zebra's en gnoes zien. Vlakbij liggen de schitterende natuurparken als Royal Natal National Park en het Amfitheater, Cathedral Peak en Didima Valley, Champagne Castle Valley, Injisuthi dal, Tintwa en Middledale Pass dal, allemaal uniek en heel mooi met een prachtig mooie uitzichten.

Geluksburg is nooit echt groot geworden, nochtthans was het jaren terug nog een belangrijk center voor de landbouw in het gebied, maar met de verdere ontwikkeling van andere steden rondom kwam ook een migratie van jongeren die hun geluk elders gingen zoeken. Wie de regio bezoekt moet zeker halt houden bij Kerkenberg, een nationaal monument aan de top van de Retief pas, net over de grens met de Kwazulu-Natal provincie bij Oliviershoek. Hier in "the middle of nowhere" staat een gedenkplak en een kapel op de plaats waar in oktober 1837 Piet Retief en zijn Voortrekkers kamp hielden. Het was van hieruit dat Retief en 14 andere gingen onderhandelen met Zoeloe koning Dingane over land. Ze zouden nooit terugkeren...

Op Retief's 57ste verjaardag schreef zijn dochter, Debora, zijn naam op de lokale rots tesamen met zijn geboortedatm. De tekst is er nog steeds, zij het vervaagd maar beschermd door een plexie-plaatje. Andere gedenkplaten herinneren aan de Bethlehem Commando's die de Olivierspas bezet hielden in 1899 toen de Anglo-Boer oorlog in volle gang was.

Niet ver hier vandaan op zo een 12 kilometer van Kerkenberg is een andere, zelfs mooi, monument geplaatst, Die Kaalvoet Vrou monument. Een levensgroot beeld van een Voortrekkersvrouw op haar blote voeten. Het beeld zou geinspireerd zijn door Susanna Smith, de toenmalig 13-jarige zus van Voortrekleider Gerrit Maritz, die, nadat de Britten de Voortrekkers Republiek annexeerden in 1842, tijdens een protestbijeenkomst de Britse commisaris zei, "We wandelen nog liever met blote voeten over de Drakensberg dan dat we ons overgeven aan de Britse overheersing".

Eens over de heuvel daalt de weg richting Bezuidenhout Pas, dit is één van de routes gebruikt door de Voortrekkers om Kwazulu-Natal te bereiken. Het terrein is ruw en de uitzichten adembenemend. Wanneer je hier even de tijd neemt om te genieten en terug te blikken naar de tijd dat de Voortrekkers hier met os en kar het gebied moesten trotseren en met gevaar voor eigen leven, begrijp je waarom sommige hier hun geluk vonden in Geluksburg.