George - De Outeniqua bergen, die van de Gourits Rivier in het westen tot aan de Keurbooms Rivier in het oosten lopen, waren welleer het thuisland van een Khoen groep, die zich de „Honey People“ noemde. Het is een formidabele barrière voor reizigers tussen de kustriem, met zijn snel ontwikkelende steden als Mosselbaai en George, en de halfwoestijn gebieden van de Kleine Karoo.
De eerste "gebruikte pas" was Attaquas Kloof, een
eeuwenoud olifantsspoor ten westen van Mosselbaai. De tweede was Duiwelskop onder het oostelijke gedeelte van de Duiwelsberg nabij George ook wel eens de "Voortrekkerspas" genoemd. De derde pas was eerder onmogelijke om te trotseren, de Cradock Kloof, gebouwd toen John Cradock gouverneur van de Kaap Kolonie was en nadat George werd gesticht in 1812. Dit was een doorn in het oog van elke vervoerruiters tussen Kaapstad en Port Elizabeth. Het vergde een stevige spanwijdte van ossen drie dagen om een wagen over de 9 km route te vervoeren> Te paard kon een ruiter de klus afmaken in 2.5 uur. De eeuwigdurende klachten door gebruikers van de Cradock pas leidde uiteindelijk tot de bouw van de vierde passage, de Montagu Pas, die in december 1847 werd voltooid. Dit was eerste van verscheidene belangrijke bergverbindingen die werd gebouwd door middel van veroordeelde arbeiders in opdracht van John Montagu, de koloniale secretares bij de Kaap. De pas, waarvan route volledig afweek van die van de Cradock Kloof, werd gebouwd door Henry Fancourt White, een Australische ingenieur. Het nam 250 veroordeelde werkers drie jaar om het project te voltooien, kostprijs £36.000. Buskruit werd gebruikt om meer dan 8 km weg uit de rotsen te blazen. Geflankeerd door een lage stenen muur, neemt de pas een stijle klim vanuit George tot een hoogte van 740 m alvorens in de Langkloof vallei te dalen.
Een Oude tolhuis bevindt zich nog bij de ingang aan de George kant. De originele tolprijzen waren drie penning per wiel, een stuiver voor elk lastdier. De ruïnes van de smidtswinkel kunnen halverwege de klim nog gezien worden. In 1938 werd een herdenkingstablet opgericht op het punt waar de oude pas van Cradock Kloof en de Montagu Pas divergeerde. Bouw van de Outeniqua Pas, een expressweg ontworpen door P.A. de Villiers van de toenmalige Nationale
Raad van wegen, begon in 1943 met 80 Italiaanse krijgsgevangenen. Aan het eind van de oorlog (1945), wanneer ongeveer 90 percent van de werken nog moesten worden uitgevoerd, werden de Italianen vervangen door Afrikaanse wegenbouwers.
Het werk impliceerde het vernietigen van rotsen, soms wel 20 m diep, door middel van dynamiet in de hardste rotsen van het land. De pas, die op 20 September 1951 werd geopend, koste uiteindelijk £500.000, en maakt een klim vanuit George (210 m), om de top te bereiken
(800 m) op zo een 14 kilometer afstand van het vertrekpunt. Tijdens de jaren '90 van de 20ste eeuw werd de weg op verscheidene strategische plaatsen verbreed om vrachtverkeer en personenwagen elkaar te laten passeren.
Werken aan de spoorlijn tussen George en Oudtshoorn, één van 's werelds meest gerespecteerde routes, werden uitgevoerd in 1908. Deze treinroute gaat door zeven tunnels en langs de aangrenzende Cradock Top (1579 m) en George Top (1327 m), de hoogste punten in de Outeniquabergen
|
